Orain arte, kabuxak izeneko idazlan-sorta honetan Donostia zaharreko txoko, ohitura eta pertsonaien ikuspegi berezia eskaintzen digu Ramon Intzagaraik. Bere begi zorrotzari esker kaiko arrantzaleen giroa ezin hobeto jasota aurkituko dugu: arrain-saltzaileen arteko lehia, turisten garraioan dabiltzan batelarien komediak, ekaitzaldiko ikarak, barealdiko poza. Harresi zaharra zutik zegoen garaiko kaletarren gorabeherak ere kontatzen dizkigu, kaleen historia, plaza berriko inauteriak, estropadak, pilota-jokoa
Bere idazkeran ez dago erretorika hanpaturik, ezta zintzilikarioz beteriko joskerarik ere. Hizkera aberats eta landua da berea, modernoa, irudimentsua, alaia, tanta umoretsuz zipriztindua, xehetasunez jantzia.
Euskal Herriaren bihotzean, haranen artean eta ur xirripa artean, Herri Behereko biztanleak pozik bizi dira, bake-bakean. Baina, gaur, ez da bakerik gehiago, amorruz astintzen dituzte bertakoek pankartak eta banderatxoak. Biztanle guztiek errepikatzen dute batera: «Aski da! Hortz txantxartuez aski dugu».
-Zer da iskanbila hau?- galdetzen du Bataklonek.
Herri Beherera bakea berriz ekarriko duela erabakia harturik, detektibez mozorrotzen da. Harrigarria izango da ikasiko duena.
Iñigo Lamarca és homosexual i aquest llibre no es limita només a donar-ne testimoni, sinó que constitueix una reivindicació del dret a viure amb total normalitat la seuva condició.
El llibre comença amb els records dinfantesa: és a dir, amb una crònica esfereïdora que ens mostra el conflictiu despertar sexual dun nen a qui, per mitjà de la coerció, li van imposar les normes pròpies del model heterosexual.
A ladolescència, mentre el nen es va transformant en adult, aquest conflicte es converteix en un infern. Per plasmar sobre el paper de la manera més fidel possible del drama interior que va viure, lautor sha servit de trossos del seu diari personal.
Lamarca és homosexual, sí. Però no es només homosexual. És, per sobre de tot, una persona, una persona compromesa amb la seua societat, tant pel que fa a làmbit de la cultura com al de lacció civil. Una mostra daquest compromís és lalta responsabilitat institucional que actualment desenvolupa com a Ararteko (Síndic de Greuges).
La existencia de cualquier forma de discriminación choca frontalmente con una cultura de derechos humanos a la que aspiramos como sociedad democrática. La lucha por la igualdad entre todas las personas que habitan cualquier sociedad desarrollada es una necesidad aún mayor en estos tiempos en los que diversos fenómenos sociológicos, tales como los movimientos migratorios, contribuyen en la creciente diversidad. El objetivo último de las sociedades democráticas de garantizar a todas las personas en cualquier sociedad el pleno disfrute de sus derechos humanos se limitado por la existencia de actitudes, estructuras y elementos discriminatorios. La erradicación de cualquier forma de discriminación plantea nuevos y continuos retos en la promoción de una cultura de los derechos humanos.
A todos nos ha ocurrido en alguna ocasión: oímos una frase, y las palabras, como si de un potente láser silencioso se tratara, nos penetran en las venas, para quedar adheridas a nuestra sangre, con la que circularán incesantemente por todo nuestro organismo. O quizá, en lugar de una frase, sea una persona la que, apenas haberla conocido, da con una plaza de aparcamiento en nuestro corazón. O se nos presentan situaciones imprevistas, como, por ejemplo, que, estando en posesión de una licenciatura en Bellas Artes, debamos ganarnos la vida trabajando en una gasolinera, lo que nos obligará a inventar realidades que nos ayuden a soportarlo.
Así son las siete narraciones que completan este volumen: siete potentes fogonazos que, desde el inquietante escenario de una gasolinera, moverán todo lo que en nuestro interior hay de vivo e inquieto.
Otarre batean bezala, era eta gai askotarikoak ageri dira Narbaizaren liburu honetan, baina bat datoz guztiak lan honek erakutsi nahi lukeen espirituarekin, ezer berririk ez dela zeru azpian. Gaur eguneko euskal gizartearen auzi askok, eta bereziki euskararen auziak, sustrai luzeak eta zaharrak dituzte. Autoreak azken ehun urte hauetako lekukotzak bildu ditu Euskal Herriaren egungo errealitatearen argi-ilunak ulertzeko balio handikoak.
Lurrin-denda batean lan egiten duen neska arrunt baten zerri eme edo ahardi bihurtzea kontatzen da nobela honetan. Itxuraldatze harrigarri hori Europako edozein hiritan kokatuta egon daiteke eta alegia samur eta aldi berean bortxazkoa da giza aberearen gainekoa, umore beltz finez kontatua. Kontakizunean barrena ikusiko ditugu pasatzen politiko lizunak, telezaborrako aurkezle ankerrak, zuzendari bihotz gabeak, hainbat egoera eta gertakari izugarri bezain ezaguterrazak: gure gizartearen argazki groteskoa eta demasa. Marie Darrieussecq idazle baionesaren aurreneko nobela izan zen Ahardikeriak, 1996an argitaratua, eta arrakasta itzela izan zuena Frantzian lehenbizi eta Europa osoan gero.
Las crisis humanitarias protagonizan el escenario internacional posterior a la guerra fría. La acción humanitaria, entendida como la prestación de los servicios y de los bienes necesarios para la supervivencia de las poblaciones vulnerables, se ha convertido en una práctica habitual de los gobiernos y en una profesión para miles de personas que trabajan en las ONG. La acción humanitaria tiene su origen en el sufrimiento extremo y se fundamenta en los derechos de las víctimas, de los refugiados, de los desplazados, de las mujeres y de los niños. Cuando se presta ayuda humanitaria se contribuye a hacer respetar el derecho a la vida, el derecho a la salud o el derecho al alimento de dichas poblaciones. La presente obra intenta contribuir al establecimiento de un régimen general de los derechos y las obligaciones que giran en torno a la acción humanitaria. Se identifican los colectivos de personas afectadas, cuyos derechos son la base de la obligación que tienen los Estados y los grupos insurgentes a prestarles ayuda. La obra se suma al debate sobre la implicación y la estrecha relación del Derecho Internacional contemporáneo con la actividad humanitaria.
XX. mendean ekonomiaren ikuspuntutik nagusi ziren ereduak errotik aldatzen ari dira Euskal Herrian, eta tradizioz jaso diren balio, ohitura eta portaera sozio-ekonomiko asko zalantzan daude. Aldaketa horien guztien artean, garrantzi berezia dute kontsumoaren arloan gertatzen ari direnek. XX. mendean zehar, auzoetako denda txiki eta familiarretan erostetik, kanpoko multinazionalek gobernatzen dituzten azalera handiko dendetan eta Interneten erostera pasatu gara, kreditu txartelekin ordaintzera, larunbat osoa merkataritza zentroetan pasatzera, inoiz aurretik pentsatuko ez genituen produktuak eta zerbitzuak kontsumitzera
Hots, homo ekoizle ginenak homo kontsumitzaile bihurtu gara, azkenik ikusten ez zaion bilakaeran. Eta, herritarrekin batera, gizartea ere errotik aldatzen ari da, mcdonalizatzen. Nora goaz bide galdu horretatik? Nora zoaz, Euskal Herria? Galdera horiek buruan dituela idatzi du Patxi Juaristik liburu hau. Emaitza ez da, ordea, adituentzako liburua. Edukiaren aldetik ez ezik, estiloaren aldetik ere saio polita da Juaristiren hau, hizkera ulerterraz bezain bizi eta aberatsean idatzia. Gu guztion historia baita, azken batean, hemen kontatzen duena.
Noraino iristeko gai da maitale bat maite duen horren peskizan? Are, maite den hori pertsona bat ez baina gauza bat denean. Liburu zahar bat esaterako, inork inoiz ikusi ez duen liburu bat. Arraza aparteko bat osatzen dute liburu zaharren maitaleek. Inor gutxi arduratuko litzateke hirian agure baten heriotzagatik, bestela. Inor gutxi, agure horrek sekretu ilun bat gordeko ez balu. Sekretu hori argitzen saiatzen da Samuel Elizalde ikertzaile ohia. Elizalde tipo garratza da, ezkorra. Duela gutxi utzi dio erretzeari eta nostalgia zipitzik gabe begiratzen dio inguruari. Inguruak ere sarritan itzultzen dio begirada hotz hori. Ustelkeriaz zipriztindutako hiri honetan, besteak zauritzeko gaitasunak mugiarazten du jendea. Ke artean aienatu edota itzal bihurtzeraino.
