Jendeen jende antzerkia komedia bat da. Familia batean gertatzen da. Erretreta hartu ondoan bere sorterrira itzulia den izebak familiako zuhaitz genealogikoa egina du, eta 400 askaziz goiti aurkitu ditu bere ikerketan. Egun, denak gomit dira besta egitera.
Haatik, ustekabeak gertatuko dira, batetik familiako hiru belaunaldiak krisi egoera batean baitira, eta beren harremanak biziki minbera. Bestetik, horko nagusiak nahiz eta ogibidea bestalde izan, ardi zenbait hazten ditu bere etxalde ttipian, eta eritasun mehatxu handiak dira inguruko artaldeen kotsuz. Azkenik, eta azken minutuan, nehork badenik ere ez dakien familiako bat agertuko da diaspora urrunetik jinik
Gure eskualdean zuhaitz genealogikoen egiteko ohidura azkartu da azken urteetan. Nolazpait, autoreak uste du euskaltasuna egunerokoan bizitzeko diren nekeziak, ordainezko bideak bilatzera bultzatzen duela jendea. Ondorioz odola, izena, etxaldea eta arbasoak bilakatzen dira euskaltasun permanente baten sentimendu. Horren inguruan irri egiteko antzerkia da hau, eta agian ikusten da printzipalena bestelakoa dela, badirela jendeak, beren neke eta pozekin, ahal bezala dabiltzanak elkarren artean (in)komunikatzen.
Un narrador errático sigue las pistas de un supuesto pintor vanguardista latinaomericano fallecido décadas atrás y defendido por una periodista de mágico atractivo, hasta desvelar la verdad de la historia del artista que la periodista proclama haber descubierto.
Informazio eta komunikazioaren aro honetan, egileak bidezko eta eragingarritzat definitzen duen hizkuntza politika baten edukia eta eginkizun nagusiak aztertzen ditu saiakera honetan, beti ere kohesio soziala helburu nagusi duen kultura politikoaren ikuspegitik. Azterketaren eremuak hiru maila nagusitan banaturik datoz: Europa, Espainiako Estatua eta Euskadi.
El presente ensayo da a conocer algunos de los resultados alcanzados en la investigación lingüística a lo largo de estos últimos años, más concretamente en lo relacionado con los dialectos vascos.
Sunset Park, New Yorkeko auzo pobre baten izena da. Badago han, Green-Woods hilerriaren
ondoan, etxe bitxi bat, etxe bakarra, AEBetako mendebaldeko larre eta ordokietatik hartu eta
New Yorken txertatua ematen duena, zurezkoa. Lau squatter gazte bizi dira bertan. Bizitzan eta
gizartean bidea ireki nahian ari dira gazteak.
Azken depresio ekonomiko honen pean New Yorkeko gazte batzuek bizitzan aurrera egiteko
egiten duten ahalegina kontatzen du eleberriak. Maitasun debekatuak, zorigaiztoak,
belaunaldien arteko etenak, krisi sozial nahiz pertsonaletan aurrera egiteko baliabideak, New
York
eta Austerren eleberrietan ohikoak izaten diren hainbat osagai ditu kontakizunak.
Kontakizunaren egitura bera ere jostagai izan du idazleak.
Itzal-argiak ditu kontakizunak, ez da dena iluntasuna, ez da dena argitasuna. Maitasunaren
indarra eta beharra antzematen da gertaeren eta pertsonaien hautu eta ibileren azpitik.
Han pasado ya cuarenta años desde que Anjel Lertxundi publicara su primer libro. En el presente ensayo fragmentario, su mirada y su memoria se pasean por esa larga trayectoria literaria, y el viaje, como quería Kavafis, resulta fructífero. En breves textos concebidos como las teselas de un mosaico, el autor da forma a un balance general de su oficio de vivir, íntimamente vinculado al de escribir. Reflexiones, glosas y recuerdos infantiles y de la edad adulta conviven en estas páginas, y en apacible armonía, con citas extraídas de la más íntima biblioteca del autor.
Harako Leizezulo hartan agertzen ziren pertsonaia gaztetxoak heldu egin dira. Gazte bihurtu. Bakoitzak bere bidea hartu du eta bere bide-lagunak aukeratu. Haietako bat, Asier, beste lagun-koadrila batekin bildu da. Xabala eta Argala ditu bide-lagun; hartu duen bidea, ordea, hondamendira daraman XX. mendeko izurrite nagusiarena da: drogarena. Nobela astebukaera baten kontaera da. Asier drogaren hondamendira daraman bidean barrena barneratu da. Hondamendizko gau-bidaia horretan hainbat mugarri aurkitzen ditu, ordea, aurreko bizitzarekin lotzen dutenak eta irteera bat seinalatzen diotenak. Hondamendizko gau-bidaiaren muturreraino egingo ote du ala irteera mugarri horiei kasu egingo ote die? Erantzuna irakurlearen esku
Bortzirietan 1940. urtetik 1960 bitartera, baserritik aparte bertze lanbide batzuk suertatu ziren. Beti ere baserria eta haren inguruko lanak izanen ditugu ardatz; baina honez gain, mendiko lanak, Terranovako bakailao arrantza, Ameriketara emigratzeak, kontrabandoa eta Iparraldeko ostatuetan neskek egindako sasoiak dira azalduko zaizkigunak Bortzirietako garaiko gazteentzako lanen artean.
El autor defiende la idea de que el origen del malestar de la política democrática está asociado a tres hechos: a la complejidad y a la incertidumbre que mueven el mundo contemporáneo; a la crisis de los supuestos sobre los que se asentaron las definiciones modernas de la política especialmente la estabilidad del Estado-nación y la idea y la práctica del bienestar; y a los nuevos problemas, no previstos o no resueltos, que impregnan la vida cotidiana de nuestras sociedades, como la crisis del mito de Occidente, la emergencia de nuevos modelos de modernización económica, la regionalización política, las nuevas formas de exclusión social, los efectos del multiculturalismo, el agotamiento de los tradicionales mecanismos de control político
Y todo ello en una época en que las ideas han de surtir efecto en el difícil territorio limitado por el ejercicio de la libertad, la necesidad de seguridad y las identidades, creadas, éstas, con ánimo de fundar, en ocasiones con materiales poco consistentes, una comunidad segura capaz de reestablecer el equilibrio psicológico y social allá donde éste aparece como imposible.
Las narraciones que forman este libro conducen al lector a un viaje a través de la Italia medieval y renacentista. Sustentados sobre la tenue urdimbre de una historia-guía, los once relatos, nombrados como las once ciudades italianas en que se localizan, son diversos y distantes en cuanto al tono, trama y técnica narrativa de que se sirve el autor en cada uno de ellos. Sin embargo, línea tras línea se abre ante el lector una perspectiva sumamente inquietante: se verá urgido a prestar atención a lo que realmente importa, que no es tanto el desenlace como lo que sucede en el habitáculo del vehículo en el que se sentirá transportado de lugar en lugar, de una peripecia a otra, de uno a otro universo.