Uda alferkeria gozoan

Olympia oso neska berezia da. Amets bat du eta etsi gabe borrokatuko da hura lortzeko: Olympiak gimnasta olinpikoa izan nahi du.
Erroman txapelketa jokatu ondoren, Olympia bere etxera itzuli da uda pasatzera. Gasteizen ikaragarri dibertitu da bere betiko lagunekin: autotxokeetan ibili, igerilekura joan eta, gainera, patinaje artistikoa deskubritu du… Primeran ibili da alferkeria gozoan, ondoegi… Oporrak, ordea, berehala bukatu dira eta bera ia ez da entrenatu! Zorionez, bere ingurukoen laguntza izango du, lagunena, etxekoena, taldekideena… eta Mariorena?

Nekropolia

Nobela autobiografiko paregabea da Nekropolia, XX. mendeko literaturaren maisulana. Eslovenieraz idatzia eta 1967an lehen aldiz argitaratua, 90eko hamarkadatik aurrera ezagutu zuen bigarren loraldi bat, italierara, frantsesera, ingelesera, alemanera, espainierara, katalanera eta finlandierara itzulia izan zenean. Liburu honekin, irakurlearen gogoa astintzen du Pahorrek, gerraren eta kontzentrazio-esparruen izugarrikeriak kontatuz, baina baita presoen elkartasuna eta gizatasuna agerian utziz ere. Bizirik atera denaren erru-sentimendua saihestu gabe, kontrara, bere gain hartuz, aurrera egiteko, irauteko, azken buruan bizitzeko irrika gailentzen zaio kontakizunari.

Boris Pahor

BORIS PAHOR Idazle esloveniarra, 1913an Triesten jaioa (garai hartan Austria-Hungariako inperioa, gaur egunean Italia). Eslovenierazko idazle handienetako bat da, 40 liburutik gora publikatutakoa. Erresistentzia antifaxistarekin kolaboratu zuen Bigarren Mundu Gerran, eta 1944an, judua ez izan arren, naziek preso hartu eta Dachauko kontzentrazio-esparrura eraman zuten lehenik, ondoren Natzweeiler-Strutnof, Mittelbau-Dura, Harzungen eta Bergen-Bergenera eramateko. Lortu zuen horietatik […]

Ogi banatzailea

“Ogia gorputzarentzako ogia da, ahotsak arimarentzako ogia”.

Ogi-banatzailea geure burua eta, oro har, pertsonak ezagutzeko egin behar dugun bidaiari eta bilaketari buruzko kontakizuna da. Peter Svetinaren testu bikainak Jan eta Mariaren adin nagusitasunaren istorioa kontatzen digu, Jokin Mitxelena ilustratzailearen irudi apartekin.

La repartidora de pan

“El pan es pan para el cuerpo, las voces son pan para el alma”.
La repartidora de pan es una historia sobre el viaje y la búsqueda que debemos hacer para encontrarnos a nosotros mismos y a los demás. El magistral texto de Peter Svetina cuenta la historia de la mayoría de edad de Jan y María, con extraordinarias ilustraciones del ilustrador vasco Jokin Mitxelena.

Gema Baqué

GEMA BAQUE IZCUE nació en Éibar en 1972. Es diplomada en Gestión Empresarial y Marketing por la Escuela Superior de Marketing de Bilbao (hoy Cámarabilbao University Business School) y tiene un Executive MBA por ESEUNE Business School. Ha desarrollado su carrera profesional en varias empresas del País Vasco, Reino Unido y EE. UU., siempre en […]

Los años robados

Mikel regresa a Éibar por una oportunidad laboral que le ofrece el ascenso a Primera del equipo de fútbol local, pero su verdadera motivación es descubrir la causa de la desaparición de su padre cuando él era apenas un adolescente.
La investigación que emprende junto a su tía Carmen conecta Éibar, Estella, Pamplona, Deba, San Sebastián y Madrid, y le conduce hasta una incómoda verdad que afectará profundamente a los miembros de su familia.

Peter Svetina & Jokin Mitxelena & Barbara Pregelj & Francisco Tomsich

PETER SVETINA (1970) ziur zegoen handitan detektibea izango zela, baina kasualitatez medikuntza ikasten hasi zen esloveniar filologian amaitzeko. Esloveniako literaturako irakaslea da Austriako Klagenfurt Unibertsitatean, eta esloveniar literaturako egile garaikide onenetakoa. Berrogei ipuin eta poesia liburu baino gehiago idatzi ditu irakurle txiki eta handientzat. JOKIN MITXELENA (1962) Donostian jaio zen. Arte Ederrak ikasi zituen Bilbon […]

Etxe bat norberarena

Habiaren babesa.
Bake operatzailea.
Aukerako ohikotasuna.
Nondik-abiatu berri bat.
Nora-itzuli atsegin bat.
Ezeren faltarik ez.
Dena bertan.

El abismo que me acecha

Gerardo es un profesor de ingeniería que ya no espera demasiado de la vida. Recién jubilado y viudo, para ocupar su tiempo, comienza a colaborar en una oenegé dedicada a asistir a enfermos terminales. En el hospital donde acompaña a Antonio, un empresario desahuciado, conoce a su hija Claudia, arrebatadoramente atractiva, que mantiene una conflictiva relación con su padre. Las atenciones que le dedica Claudia lo encandilan y reavivan deseos y esperanzas que ya había enterrado. ¿Por qué no?, se pregunta. Sólo después se da cuenta de que ella lo ha utilizado y descubre la razón por la que Antonio sentía miedo de su hija. Pero ya es demasiado tarde. Fascinado por ella, se ha convertido sin quererlo en cómplice del asesinato del paciente al que debía cuidar. Lo que sucedió en la habitación 302 será una carga sobre su conciencia que habrá de acompañarlo en lo que le quede de vida.