ALMUDENA CIDek,
lau final olinpiko jokatu dituen munduko gimnasta bakarrak,
bere kirol ibilbide luzean oinarriturik egina.
Ametsak, maitasuna, adiskidetasuna eta abenturak…
Olympia oso neska berezia da. Amets bat du eta etsi gabe borrokatuko da hura lortzeko:
Olympiak gimnasta olinpikoa izan nahi du.
Europako Txapelketa dela-eta, Olympia eta bere lagunak Italiara joan dira. Han
erronka berriak izango ditu, leku berriak deskubritu eta lagun berriak ere egingo ditu.
Olympia urduri ibiliko da, ordea, eta bere egonezinak eta erantzukizunaren zamak ez
diote lagako lo egiten eta kontzentratzen. Lortuko ote du lasaitzea eta behar duen
kemena biltzea, bere ametsengatik borrokatzeko?
TELMO LAZKANO es profesor de Ciencias Sociales en el Centro Territorial de Gipuzkoa para la Atención Hospitalaria, Domiciliaria y Terapéutico-Educativa, especializado en psicología para educadores y psicoterapia breve con niños y adolescentes por la Sociedad Española de Medicina Psicosomática y Psicoterapia, y experto en redes sociales y pantallas. El Departamento de Salud del Gobierno Vasco […]
Gutxitan gonbidatzen gaitu idazle batek bere etxera, bere laneko mahaira, bere ohe eta ametsetara; gutxitan erakusten dizkigu idazle batek zuzen-zuzenean bere baitako labirintoak, bere bihotzeko txokoak. Liburu honek ostatu ematen dio irakurleari idazlearen etxean eta gogamenean. Aldi eta alde askotako gonbidatuz beterik dauka etxea. Agapea, prest.
Anjel Lertxundik baliabide literarioekin pentsatzen du, gizateriaz, munduaz, euskal giroaz, irakurketaz, pandemiaz, heziketaz, gaur-gaurko arazoez. Pentsamenduaren eta literaturaren tradizioa baliatzen du, aipuz aipu, txoko-miran. Hatza mingainean busti, orriak pasa, azpimarrak errepasatu, Anjelen liburuetan garai orotako liburuen oihartzunak entzuten dira, milaka orriren xiri-xarak, bihotza goxatuz, azalean dardara arinak eraginez, eta tarteka erraiak irauliz.
Gregoire-k gorroto du eskola. Beste ezer baino gehiago gorroto ere. Ez du estudiatzea atsegin, eta, gainera, soinketak bere onetik ateratzen du. Gregoire-ri, aldiz, eskulanak egitea gustatzen zaio. Horregatik, gurasoekin ongi konpondu ez, eta aitonaren txabolara joaten da. Aitonak beste inork ez baitu ulertzen. Halako batean, ordea, eskolatik bota dute. Aitona lehen aldiz haserretu egin zaio
Hiner Saleem zinegile eta idazle kurduak bere haurtzaroa kontatzen du liburu honetan. Eta bere haurtzaroa kontatzeko beretarren -bere familia hurbilaren eta kurduen- historia kontatu behar digu, Saddam Hussein aginpidera iritsi aurretxoan hasita, harik eta, 17 urte zituela, Iraketik ihes egin behar izan zuen arte. Ihes egin eta gero, zinemagile lanak egin ditu. Vodka Lemon da bere azken film luzea, Veneziako 2003ko zinemaldian San Marco saria jaso duena. Nire aitaren fusila 2004ko otsailean argitaratu zen lehen aldiz, arrakasta handiz, oso denbora laburrean hizkuntza askotarako bidea egin baitu.
Simon, Garance eta Lola hiru anai-arreba dira, gazte edo gazte izandakoak, heldu (edo zahar?). Liburu honetan ihesaldi bat egiten dute elkarrekin: familia ezkontza aspergarri batetik ihesi doaz Vincent anaia txikiarekin bat egitera, Frantziako landa zabalean gida lanak egiten baititu gaztelu batean.
Parentesi bat egingo dute beren heldu bizitzan, ahaztuko dituzte senarrak eta emazteak, seme-alabak, dibortzioak, kezkak eta munduko gauzak, eta jolas egun haurtzaroko bat eskainiko diote beren heldutasunezko bizitzei.
El autor, escritor de fructífera trayectoria en la literatura humorística, posa, en esta ocasión, su aguda mirada sobre esos aparentes e hilarantes accidentes lingüísticos en que se incurre más a menudo de lo que nadie esté dispuesto a reconocer. Para él, tales accidentes no son fruto de deslices fortuitos o tropezones casuales: Estoy convencido en mi furor interno de que la incultura avanza, sin prisa pero sin pausa, y no se atisba parapente alguno para frenarla, ya que los incultos se muestran cada vez más orgullosos de su ignorancia. Elogio de la incultura enciclopédica.
Humor. Humor en estado puro es el que nos ofrece Juan Bas en este libro. Un humor que en ocasiones nos sonroja de vergüenza propia o ajena, pero que retrata mejor que muchos tratados marmóreos el nivel cultural de la sociedad de la que tan a menudo nos vanagloriamos.
Riámonos, pues, de nosotros mismos: he ahí es la primera dosis de la vacuna contra la incultura.
«La vejez es enojosa, pero no hay que asustarse. Además, no podemos optar. Ahora tengo que darme prisa, ya que, con esta serenidad forzosamente adquirida, parece que lo pasado, lo lejano, se ve con mayor claridad. Pero no penséis que voy a aburriros recordando la infancia y la juventud de una vida vulgar y feliz como fue la mía. Quiero escribir acerca de una época de mi vida en la que la explosión de la Guerra Civil española primero, y de la Mundial después, desequilibró nuestro continente». Así nos presenta Dolores Salís este impresionante bajorrelieve de la vida en los tiempos de la ira. Poseedora de una extraordinaria agudeza observadora, nos habla, en estas páginas, con verdad, ternura y pasión, de una época que debe, sin duda, ser rescatada para la memoria colectiva.
