«Aita, gauzak aldatzen ari dira!» esaten dio, urduri eta izututa, hartz txikiak aitari.
Bere mundu zuria aldatzen ari da, eta ez onerako
Zergatik? Ezin ote dugu ulertu planeta gure
etxea dela eta bertan bizi garenon esku dagoela hura zaintzea?
Hartz txikiak, behintzat, ongi asko daki hori
Tras la proclamación del Estatuto de Gernika (1979), las instituciones vascas retomaban su andadura, dramáticamente interrumpida por el golpe de Estado protagonizado, entre otros, por el general Franco, al que siguió una cruel y cruenta guerra civil y una dictadura de 40 años.
Sabido es que los medios de comunicación de masas constituyen uno de los ejes vertebradores más poderosos de las sociedades modernas, y, obviamente, urgía desarrollar en Euskadi iniciativas positivas en ese ámbito. Por una parte, porque no era concebible que el proceso de construcción de la nueva sociedad vasca democrática careciera de medios públicos de comunicación de última generación, y, por otra parte, porque resultaba obvio el papel decisivo que una cadena de televisión en euskera podía desempeñar en el proceso de normalización de la lengua propia del País Vasco, a todas luces inaplazable tras la larga noche franquista.
Quienes en aquella coyuntura regían, por mandato democrático, las instituciones vascas así lo entendieron desde el primer momento, y, con los comprensibles titubeos, dudas e incertidumbres, emprendieron con verdadero coraje cívico y político un camino que se reveló arduo y tortuoso, en el que hubo que sortear, equilibrando audacia y prudencia, todo tipo de escollos políticos, legales, económicos y técnicos.
Iñaki Agirregomoskorta, observador y actor de primera línea de este proceso, desgrana en este libro, de manera minuciosa y exhaustivamente documentada, las muy diversas peripecias que condujeron, finalmente, a la primera emisión de ETB, la cadena pública vasca de televisión en euskera, el 31 de diciembre de 1982.
La obra constituye, además de un documento historiográfico de primer nivel, la rigurosa crónica de un proceso sociopolítico de la mayor magnitud y, al mismo tiempo, el reconocimiento y homenaje público a que los impulsores y ejecutores de tan decisivo proyecto se hicieron acreedores por su clarividencia y sacrificado empeño.
Niza, 1920. Mediku gazte ospetsu batek, Dariok, onartu egiten du New York-eko emakume abenturazale gazte eta pertxenta bati sasian abortaraztea, bere emazte Klara eta bien haurra gainbeheratik salbatzearren. Horri esker egin ahal izango du aurrera odol greziar eta italiarreko gazte alderrai horrek, hiriko bezero aberaskumeen ezaxolakeriaren aurka. Nizan gisa horretan zenbait urte eman ondoren, egundoko ideia izango du Dariok bat-batean, patua bideratzen lagunduko diona: psikoanalisiaren teoria sortu berria halako sen makiabeliko batez baliaturik, halako berritsu bat bilakatuko da, arimen maisu bitxi bat, gizartean gora egingo duena, modu arriskutsu batez, horditurik bezala
Nahiz eta aldizkari batean argitaratu zuen epeka, Suite françaiseren arrakastasren ondoren, 2005ean, errekuperatu den eleberria da Arimen maisua
Amodiozko historia bat da Sally Rooneyk eskaintzen diguna, zalantzarik gabe, baina, funtsean, munduan eta amodioan ere leku bila dabiltzan bi gaztek bizitza propio eta erakargarri bat eraikitzeko egin behar duten borrokaz dihardu idazle irlandarrak.
Elkarrenganako erakarmena pasioz eta liluraz bizi dute bi protagonistek, baina gaizki ulertuek oztopatzen diete, etengabe, biek nahi luketen elkartzea.
Idazleak 27 urte zituen, mundu osoan arrakasta itzela lortu duen eleberri sendo bezain hunkigarri hau idatzi zuenean, eta garbi uzten du gertutik eta modu harrigarrian ezagutzen dituela darabiltzan giro eta istorioen osagarriak. Eta hitz bakoitzean asmatzen du horien berri ematen.
Arrakasta horren lekuko eta ondorio, BBCk izenburu bereko telesaila estreinatu du.
XVII. mendean, Gaztelako koroa gudan zebilen hainbat erresuma eta herrialderekin. Alde herrialderekin. Alde batetik, bereganatutako lurraldeak koroapean mantentzeak gastu handiak eragiten zizkion. Bestalde, Ameriketan bereganatutako lurraldeak eta lur haiek ematen zuten aberastasuna profitatzeko zor handiak egin zituzten gaztelauek: ehun eta berrogeita hamar urteren bueltan, lau aldiz egin zuen porrot Gaztelako Errege Ogasunak.
Porrot egoera horretan, diruaren balioak etengabe beherantz egiten zuen, eta, beti bezala, herritar xumeek izaten zituzten galtzekoak.
Bizkaiko Artxibategi Historikoak gorde du 1674tik 1677ra bitartean luzatu ziren peskizen eta haien ondorengo epaiketaren oroimena: Bizkaiko Teniente Jeneralak Sebastian Atxa arrazolarra eta beste hain-bat herritar auziperatu zituen «sobre falsificación de moneda falsa de oro, plata y vellón de molinillo en la casa de Acha y en las cuevas del monte Amboto».
Zergatik eta zertarako ekin ote zioten herritar xume haiek dirua faltsutzeari hamabi urte luzean? Nondik ateratzen zuten txanponak faltsutzeko behar zen zilarra eta urrea? Baina beste zerbait da jakin-min eta harridura gogorrenak pizten dituena: ez du ematen faltsutzaileak aberastasunaren bitsetan bizi zirenik, errekisatu zizkieten ondasunak ez baitziren beste mundukoak
Garai hartan, orobat, dirua faltsutzea Gaztelako koroarekiko traizioa zen, eta gogorrak izaten ziren zigorrak, Inkisizioak ezartzen zituenaren araberakoak. Adibidez: surtan erreta hiltzeko kondena
Eleberri historiko peto-peto honetan, Mila Salterainek, bizi-bizi eta irakurlearen jakin-gosea etengabe piztuz, historiografiak askotan iristerik ezin dezakeen bihurgune eta zokoetan barneratzen da, sakon eta luze ikertu dituen gertaera harrigarri batzuen berri emateko, neurri berean kronika eta nobela den artelan honetan.
Mikelak supituki utzi beharko du atzean baserriko haurtzaroa, ama alargunak Altsasun entregatzen duen unean. Han, gerra zibilaren itzal eta ilinti bizi-bizien artean, neskame arituko da hamahiru urte apenas dituen neskatoa. Hala egin dute bere aurretik ahizpa zaharrek, hala egingo du berak ere, txandan-txandan etxeko mahaia arintzea tokatzen zaionean, eta, bide batez, akaso gerora baliagarria izango zaion ofizioan trebatzea helburu.
Reparaztarren etxean ezagutuko du jende dirudunaren bizimodua, baina baita txanponaren ifrentzua ere. Ez baita giro galtzaileentzat.
Menderatu beharko du etxemina, oroitzapenak bridatuz eta bizimodu berrian bidaide egokituko zaizkionei tokia eginez bizitzaren aro berrira irekitzen hasi den bihotz nerabean.
Ikasiko du, haragi propioan, alferrik dela haize guztietatik babesean egoten saiatzea, noiznahi heldu daiteke-eta, auskaloko zirrikitutik, menderatu beharreko haize bolada ezezaguna. Beti erne, beti prest dagoena dela haizete bortitzen jostailu baldar izan nahi ez duenaren patua. Heziketa sentimental gogor bezain premiazkoa.
Orain arte beste batzuek idatzi dute Iribarri buruz. Bere kirol ibilbidea aski ezaguna izango da askorentzat, baina beti ere kanpotik begiratuta. Iribar ez da sentimenduak erraz azaleratzen dituen horietakoa. Hala ere, ez du alferrik galdu nahi izan bere sentipenak, gertaerak, erabakiak, jokabideak, akatsak eta abar bere ikuspegitik kontatzeko aukera hau. Zoritxarrez, denborarekin batera joan dira hainbat oroitzapen. Zorionez, behar zuen laguntza izan du, atzendutako hori berreskuratzerakoan. Iribar izan dena eta gaur ere badena zintzo jasotzea da liburu honen asmoa. Kronika interesgarria eta, aldi berean, atsegin eta gozagarria.
Nada es tan lacerante, para un periodista, como la indiferencia ante las injusticias cotidianas, diríase que eternas, cuya crónica se esfuerza en transmitir. Y ese es, precisamente, uno de los más graves pecados de este nuestro «primer mundo».
Fede Merino ha viajado como periodista por las diversas cartografías de esa injusticia, de manera especial en América.
Ha cosechado allí historias y vivencias que nos hablan con crudeza y sin disimulos de realidades que nuestra acolchada conciencia europea prefiere ignorar o, a lo sumo, anotar en la columna de lo reprobable, sin que ello dé lugar a otros ni mejores gestos.
A lo largo de estas páginas, el periodista nos conduce con pulso firme y amistoso por pequeñas historias que van y vienen de América a Euskadi y del pasado al presente. Desfilan por ellas personajes del más variado pelaje, observados siempre con la aguda mirada de quien está acostumbrado a percibir la verdad tras los celofanes con que los seres humanos camuflamos nuestras mejores y peores pulsiones.
Pero, tratándose de Fede Merino, no podía faltar en este relato la crónica del emblemático «bacalao» del Athletic, el irrintzi rojiblanco creado por él para cantar los goles del Athletic en las transmisiones radiofónicas.
Porque todo es vida, y vida es lo que destilan estas apasionadas páginas.
Una inestimable ayuda para ayudar a padres y madres, a base de humor y complicidad, a salir bien parados del trance de manejar una criatura.
HUMOR: de la sonrisa a la carcajada
IRONÍA: porque a menudo es la mejor forma de comprender la realidad.
ALEGRÍA DE VIVIR: porque ellos y ellas son los mejores proveedores.
INDICACIONES PRÁCTICAS: porque siempre vienen bien
UN REGALO BELLO Y PRÁCTICO PARA MADRES Y PADRES!!!
Eleberri hau garaiko argitaratzailearen paperen artean galduta zegoen eta XXI. mende honetan argitaratu da lehen aldiz. Kontakizun intimista eta hunkigarria da Odolaren sua.
Baserri giroko Frantziako herri txiki batean gertatzen da dena, 30eko urteen hasieran. Silvio narratzaileak dirutza gastatu du munduan zeharkako bere ibilaldietan. Hirurogei urterekin eta familiaren kargarik gabe, patxada ederrean Frantziako txoko horretan giza kondizioaren behatzaile izatea tokatzen zaiola ematen du. Halako batean, ordea, patxada hori trakestu egiten da, herrian heriotza lazgarri bat gertatzen baita. Gizarte itxi eta hieratiko hori urratzen hasten da eta iraganeko sekretuak hasten dira azaleratzen, odolaren suak, gaztetasunaren grinak, bizitza hankaz goratu dezakeela demostratzeraino. Aitortza bat bestearen atzetik dator, azken sorpresak erabat aztoratuta uzten gaituen arte.
