Lurrin-denda batean lan egiten duen neska arrunt baten zerri eme edo ahardi bihurtzea kontatzen da nobela honetan. Itxuraldatze harrigarri hori Europako edozein hiritan kokatuta egon daiteke eta alegia samur eta aldi berean bortxazkoa da giza aberearen gainekoa, umore beltz finez kontatua. Kontakizunean barrena ikusiko ditugu pasatzen politiko lizunak, telezaborrako aurkezle ankerrak, zuzendari bihotz gabeak, hainbat egoera eta gertakari izugarri bezain ezaguterrazak: gure gizartearen argazki groteskoa eta demasa. Marie Darrieussecq idazle baionesaren aurreneko nobela izan zen Ahardikeriak, 1996an argitaratua, eta arrakasta itzela izan zuena Frantzian lehenbizi eta Europa osoan gero.
Las crisis humanitarias protagonizan el escenario internacional posterior a la guerra fría. La acción humanitaria, entendida como la prestación de los servicios y de los bienes necesarios para la supervivencia de las poblaciones vulnerables, se ha convertido en una práctica habitual de los gobiernos y en una profesión para miles de personas que trabajan en las ONG. La acción humanitaria tiene su origen en el sufrimiento extremo y se fundamenta en los derechos de las víctimas, de los refugiados, de los desplazados, de las mujeres y de los niños. Cuando se presta ayuda humanitaria se contribuye a hacer respetar el derecho a la vida, el derecho a la salud o el derecho al alimento de dichas poblaciones. La presente obra intenta contribuir al establecimiento de un régimen general de los derechos y las obligaciones que giran en torno a la acción humanitaria. Se identifican los colectivos de personas afectadas, cuyos derechos son la base de la obligación que tienen los Estados y los grupos insurgentes a prestarles ayuda. La obra se suma al debate sobre la implicación y la estrecha relación del Derecho Internacional contemporáneo con la actividad humanitaria.
XX. mendean ekonomiaren ikuspuntutik nagusi ziren ereduak errotik aldatzen ari dira Euskal Herrian, eta tradizioz jaso diren balio, ohitura eta portaera sozio-ekonomiko asko zalantzan daude. Aldaketa horien guztien artean, garrantzi berezia dute kontsumoaren arloan gertatzen ari direnek. XX. mendean zehar, auzoetako denda txiki eta familiarretan erostetik, kanpoko multinazionalek gobernatzen dituzten azalera handiko dendetan eta Interneten erostera pasatu gara, kreditu txartelekin ordaintzera, larunbat osoa merkataritza zentroetan pasatzera, inoiz aurretik pentsatuko ez genituen produktuak eta zerbitzuak kontsumitzera
Hots, homo ekoizle ginenak homo kontsumitzaile bihurtu gara, azkenik ikusten ez zaion bilakaeran. Eta, herritarrekin batera, gizartea ere errotik aldatzen ari da, mcdonalizatzen. Nora goaz bide galdu horretatik? Nora zoaz, Euskal Herria? Galdera horiek buruan dituela idatzi du Patxi Juaristik liburu hau. Emaitza ez da, ordea, adituentzako liburua. Edukiaren aldetik ez ezik, estiloaren aldetik ere saio polita da Juaristiren hau, hizkera ulerterraz bezain bizi eta aberatsean idatzia. Gu guztion historia baita, azken batean, hemen kontatzen duena.
Noraino iristeko gai da maitale bat maite duen horren peskizan? Are, maite den hori pertsona bat ez baina gauza bat denean. Liburu zahar bat esaterako, inork inoiz ikusi ez duen liburu bat. Arraza aparteko bat osatzen dute liburu zaharren maitaleek. Inor gutxi arduratuko litzateke hirian agure baten heriotzagatik, bestela. Inor gutxi, agure horrek sekretu ilun bat gordeko ez balu. Sekretu hori argitzen saiatzen da Samuel Elizalde ikertzaile ohia. Elizalde tipo garratza da, ezkorra. Duela gutxi utzi dio erretzeari eta nostalgia zipitzik gabe begiratzen dio inguruari. Inguruak ere sarritan itzultzen dio begirada hotz hori. Ustelkeriaz zipriztindutako hiri honetan, besteak zauritzeko gaitasunak mugiarazten du jendea. Ke artean aienatu edota itzal bihurtzeraino.
Este diccionario está dirigido a un tipo de usuario muy concreto: el vascohablante que quiere traducir del castellano al euskera. Se utiliza aquí la expresión \traducir\ en su sentido más amplio, sin olvidar a los \traductores intracraneales\ de los que habla, con toda la razón, Juan Garzia. Está dirigido, en la práctica, a vascohablantes que dominan el castellano y que, debido a la falta de normalización de nuestro idioma o a otro motivos, encuentran dificultades para verter al euskera lo que expresan fluidamente en castellano. En consecuencia, habida cuenta de que la obra está concebida para vascohablantes, la lengua vehicular del diccionario, salvo esta introducción, será siempre el euskera. Pero por otra parte, dado el dominio del castellano de los vascohablantes actuales, hemos reducido al mínimo operativo las informaciones sobre dicho idioma.
El temperamento del genio, ese don-maldición que indivualiza tanto como enajena, constituyó sin duda el rasgo esencial de la personalidad humana y artística de Oteiza, quien conjugó en su vida y obra una energía sin límites, rasgo nuclear de ese temperamento, con una exigencia radical de rigor ético-estético tanto hacia sí mismo como hacia su entorno. La vía elegida por el artista para poner en práctica su ideario fue la de la experimentación permanente, principio rector tanto de su peripecia vital como de sus propósitos creativos.
La biógrafa se acerca a tan singular personaje con dos herramientas esenciales y coherentes con la personalidad del biografiado: rigor y contextualidad. En estas páginas, el ser humano habitado por el genio es tratado, también, con la empatía que, como todo gran seductor, provocaba en sus interlocutores.
Haurrak bere jakin-mina galdera batetik bestera jauzi eginez asetu nahi du. Umeak, barne mundu bat eta kanpo mundu bat lotu nahi ditu, kontzeptuen eta esnahien arteko borrokaren eta ezagutzaren bidez. Eta hori da, hain zuzen, ahozko literaturaren iturrietatik gertuko hizkera darabilen ipuin honen protagonistaren ibilbidea.
Hirurogeita hamarreko eta laurogeiko urteen kronika sentimentala da Mikel Hernández Abaituak eskaintzen diguna liburu eder honetan. Literatura, musika, politika
Dudarik ez da idazlea bera ezagutzeko balio digula kronikak, bizi izandakotik ari baita, baina hori baino gehiago eta garrantzitsuago da: garai hartan Euskal Herria nolakoa zen eta gu nolakoak ginen ulertzeko lagungarri saihestezina da.
Batzuetan azukre xehez goxatua dator, ez da falta, ordea, gatz larririk, baina ez dira oroitzapen alferrikakoak, adin bateko irakurleari bere oroitzapenen atea zabalduko dio, eta inoiz itxi gabeko zauriak ere agertuko zaizkio. Zer beste egin behar du oroitzapen liburu batek?
Markel eta Maider goiz jaikitzen dira eskolara joateko, eta irakurleak lagunduko die bidean.
Marie sorterrira itzuli da. Gaztetan alde egin zuen, batik bat Pablo neba erotuari leku egokia topatu nahi ziotelako gurasoek. Semearen erotasuna menderakaitza egitean, ordea, gurasoek Yuoangui Herrira itzuli eta familia guztiz zatikatu zuten. Ama eskulturagile ospetsua da; aita amaren lorategian kokatutako karabana batean bizi da, jokoak bizitza hondatu zionetik. Mariek, Diego senarrak eta Tiot seme txikiak bizimodu berria bilatuko dute independentzia lortu berri duen Yuoangui Herrian, Frantzia eta Espainiaren arteko mendebaleko mugan kokatutako Estatu jaioberrian.
Mariek, idazlea izanik, liburu batean bilduko ditu ele zaharrean mintzo ez den idazle aberriratuaren bizipenak, sabelean alaba bat sortzen zaion bitartean.
